wyszukiwanie zaawansowane

Strona Podmiotowa: Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr 1

Więcej o nas

Po zakończeniu II wojny światowej na terenie Pruszcza Gdańskiego zaczęto organizować szkolnictwo. Wraz ze wzrostem zaludnienia przybywa dzieci w wieku szkolnym. Przeładowana, ciasna szkoła przy ulicy Wojska Polskiego nie mogła pomieścić wszystkich dzieci z Pruszcza. Dlatego też zaczęły pojawiać się głosy dotyczące budowy naszej szkoły przy ulicy Niemcewicza. Z inicjatywą wystąpił na swym zebraniu Komitet Rodzicielski szkoły podstawowej, która następnie została poparta przez całe społeczeństwo Pruszcza. Decyzję przesłano do powiatowej Rady Narodowej w Gdańsku, która na swym plenarnym posiedzeniu podjęła uchwałę budowy szkoły. Od razu zabrano się do porządkowania terenu przeznaczonego pod budowę, a następnie w roku 1949 do samej budowy. Społeczeństwo Pruszcza z wielką ofiarnością poświęciło się tej sprawie. Niemałą rolę odegrała także młodzież szkolna, która w ramach prac społecznych wykonywała pracę przygotowawczą. Duży wkład w budowę nowej szkoły włożyli pracownicy Cukrowni "Pruszcz". Szkoła rozpoczęła zajęcia z dn. 1.09.1951 roku. Jej pełna nazwa brzmi: "Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD" w Pruszczu Gdańskim.

Pod koniec czerwca tego samego roku odbył się pierwszy egzamin dla kl. VIII dla dzieci z Pruszcza, powiatu gdańskiego i innych województw: warszawskiego i lubelskiego. O przyjęciu do szkoły decydowała komisja złożona z przedstawicieli partii, stronnictw i instytucji. Egzaminatorami byli nauczyciele z Liceum Ogólnokształcącego w Oruni. Po wielu trudnościach powstał internat dla młodzieży. W dziele tym szczególnie zasłużyła się pani dyrektor Joanna Byrka oraz nauczycielka Irena Pendlowska, która została pierwszym kierownikiem internatu.
Powoli zakupowano pomoce naukowe, organizowano pierwsze gabinety przedmiotowe oraz utworzono bibliotekę. W kilka tygodni po rozpoczęciu zajęć lekcyjnych zorganizowana została świetlica dla dzieci.

Początkowe lata charakteryzowały się ogromną migracją nauczycieli. Wielu odchodziło, a na ich miejsce przychodzili nowi. Już Po zakończeniu II wojny światowej na terenie Pruszcza Gdańskiego zaczęto organizować szkolnictwo. Wraz ze wzrostem zaludnienia przybywa dzieci w wieku szkolnym. Przeładowana, ciasna szkoła przy ulicy Wojska Polskiego nie mogła pomieścić wszystkich dzieci z Pruszcza. Dlatego też zaczęły pojawiać się głosy dotyczące budowy naszej szkoły przy ulicy Niemcewicza. Z inicjatywą wystąpił na swym zebraniu Komitet Rodzicielski szkoły podstawowej, która następnie została poparta przez całe społeczeństwo Pruszcza. Decyzję przesłano do powiatowej Rady Narodowej w Gdańsku, która na swym plenarnym posiedzeniu podjęła uchwałę budowy szkoły. Od razu zabrano się do porządkowania terenu przeznaczonego pod budowę, a następnie w roku 1949 do samej budowy. Społeczeństwo Pruszcza z wielką ofiarnością poświęciło się tej sprawie. Niemałą rolę odegrała także młodzież szkolna, która w ramach prac społecznych wykonywała pracę przygotowawczą. Duży wkład w budowę nowej szkoły włożyli pracownicy Cukrowni "Pruszcz". Szkoła rozpoczęła zajęcia z dn. 1.09.1951 roku. Jej pełna nazwa brzmi: "Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD" w Pruszczu Gdańskim.

Pod koniec czerwca tego samego roku odbył się pierwszy egzamin dla kl. VIII dla dzieci z Pruszcza, powiatu gdańskiego i innych województw: warszawskiego i lubelskiego. O przyjęciu do szkoły decydowała komisja złożona z przedstawicieli partii, stronnictw i instytucji. Egzaminatorami byli nauczyciele z Liceum Ogólnokształcącego w Oruni. Po wielu trudnościach powstał internat dla młodzieży. W dziele tym szczególnie zasłużyła się pani dyrektor Joanna Byrka oraz nauczycielka Irena Pendlowska, która została pierwszym kierownikiem internatu.
Powoli zakupowano pomoce naukowe, organizowano pierwsze gabinety przedmiotowe oraz utworzono bibliotekę. W kilka tygodni po rozpoczęciu zajęć lekcyjnych zorganizowana została świetlica dla dzieci.

Początkowe lata charakteryzowały się ogromną migracją nauczycieli. Wielu odchodziło, a na ich miejsce przychodzili nowi. Już Po zakończeniu II wojny światowej na terenie Pruszcza Gdańskiego zaczęto organizować szkolnictwo. Wraz ze wzrostem zaludnienia przybywa dzieci w wieku szkolnym. Przeładowana, ciasna szkoła przy ulicy Wojska Polskiego nie mogła pomieścić wszystkich dzieci z Pruszcza. Dlatego też zaczęły pojawiać się głosy dotyczące budowy naszej szkoły przy ulicy Niemcewicza. Z inicjatywą wystąpił na swym zebraniu Komitet Rodzicielski szkoły podstawowej, która następnie została poparta przez całe społeczeństwo Pruszcza. Decyzję przesłano do powiatowej Rady Narodowej w Gdańsku, która na swym plenarnym posiedzeniu podjęła uchwałę budowy szkoły. Od razu zabrano się do porządkowania terenu przeznaczonego pod budowę, a następnie w roku 1949 do samej budowy. Społeczeństwo Pruszcza z wielką ofiarnością poświęciło się tej sprawie. Niemałą rolę odegrała także młodzież szkolna, która w ramach prac społecznych wykonywała pracę przygotowawczą. Duży wkład w budowę nowej szkoły włożyli pracownicy Cukrowni "Pruszcz". Szkoła rozpoczęła zajęcia z dn. 1.09.1951 roku. Jej pełna nazwa brzmi: "Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD" w Pruszczu Gdańskim.

Pod koniec czerwca tego samego roku odbył się pierwszy egzamin dla kl. VIII dla dzieci z Pruszcza, powiatu gdańskiego i innych województw: warszawskiego i lubelskiego. O przyjęciu do szkoły decydowała komisja złożona z przedstawicieli partii, stronnictw i instytucji. Egzaminatorami byli nauczyciele z Liceum Ogólnokształcącego w Oruni. Po wielu trudnościach powstał internat dla młodzieży. W dziele tym szczególnie zasłużyła się pani dyrektor Joanna Byrka oraz nauczycielka Irena Pendlowska, która została pierwszym kierownikiem internatu.
Powoli zakupowano pomoce naukowe, organizowano pierwsze gabinety przedmiotowe oraz utworzono bibliotekę. W kilka tygodni po rozpoczęciu zajęć lekcyjnych zorganizowana została świetlica dla dzieci.

Początkowe lata charakteryzowały się ogromną migracją nauczycieli. Wielu odchodziło, a na ich miejsce przychodzili nowi. Już